Elżbieta Kościk

Elżbieta Kościk urodziła się 4 maja 1948 roku w Jeleniej Górze. Studiowała na Wydziale Historyczno-Filozoficznym Uniwersytetu Wrocławskiego.

Związała swoją karierę z Instytutem Historycznym UWr, przechodząc od asystenta do profesora nadzwyczajnego. W 1982 uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych na podstawie pracy pt. Osadnictwo wiejskie w południowych powiatach Dolnego Śląska w latach 1945–1949, napisana pod kierunkiem prof. Zbigniewa Kwaśnego. Stopień doktora habilitowanego uzyskała w 1993 na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Przemiany w strukturze społeczno-zawodowej i demograficznej ludności Opola w drugiej połowie XIX i na początku XX w. na podstawie ksiąg parafialnych i akt USC. W 2013 prezydent Polski Bronisław Komorowski nadał jej tytuł profesora nauk humanistycznych.

Kierowała Zakładem Historii Gospodarczej, Demografii i Statystyki Instytutu Historycznego. W latach 1993–1999 była zastępcą dyrektora Instytutu Historycznego ds. nauczania, a w latach 1999–2005 pełniła funkcję prodziekana ds. nauczania Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych. Od 2005 do 2008 roku sprawowała funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Historycznego ds. nauki. W 2008 i 2012 została wybrana na stanowisko dziekana WNHiP. W 2016 była kandydatką na urząd rektora Uniwersytetu Wrocławskiego, przegrywając w drugiej turze z prof. Adamem Jezierskim.

Utrzymywała stałe kontakty naukowe z licznymi placówkami naukowymi w kraju i za granicą, z których pracownikami realizowała wspólne projekty badawcze. Kierowała kilkoma ogólnopolskimigrantami, w kilku innych była głównym wykonawcą. W latach 1999–2009 była prezesem Wrocławskiego Towarzystwa Miłośników Historii i jednocześnie członkiem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Historycznego. W latach 2015–2017 pełniła funkcję wiceprezesa Polskiego Towarzystwa Historii Gospodarczej. Jest także członkiem redakcji kilku czasopism naukowych.