Włodzimierz Lengauer
Biografia
Włodzimierz Lengauer (ur. 17 sierpnia 1949 w Jeleniej Górze) jest polskim historykiem starożytności, profesorem nauk humanistycznych Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. W Uniwersytecie Warszawskim pracuje od 1971 roku.
W 1996 roku uzyskał tytuł profesora nadany przez Prezydenta RP. W 1999 objął stanowisko profesora zwyczajnego UW, gdzie zatrudniony jest od 1971 roku. W latach 1996–2008 pełnił funkcję kierownika Zakładu Historii Starożytnej Wydziału Historii UW; w latach 2005–2008 był dziekanem Wydziału Historii UW, a w latach 2008–2012 prorektorem ds. Badań Naukowych i Współpracy z Zagranicą.
W latach 1979–1981 korzystał ze stypendium Fundacji im. Aleksandra von Humboldtana w Uniwersytecie w Trewirze. Uczestniczył także w innych stypendiach badawczych oraz wykładach gościnnych w Bonn, Kolonii, Konstancji, Besançoni i Paryżu (École des Hautes Études en Sciences Sociales).
Jest autorem licznych publikacji z zakresu historii starożytnej Grecji, uznanym specjalistą w badaniach nad grecką religią i kulturą, w tym nad Hieroi logoi – tajnymi naukami starożytnych Greków.
Należy do Polskiego Towarzystwa Filologicznego, Polskiego Towarzystwa Historycznego, Komitetu Głównego Olimpiady Historycznej oraz Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej PAN. Do 2012 był wiceprzewodniczącym Zarządu Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci. Wolnomularz, członek Wielkiej Loży Narodowej Polski. Wypromował co najmniej sześć doktorów. Do grona jego uczniów należą m.in. Łukasz Niesiołowski-Spanò i Aleksander Wolicki.
Główne osiągnięcia, nagrody, odznaczenia: W 2014 otrzymał z rąk ambasadora Francji francuski Order Palm Akademickich; W 2001 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski; W 2012 Nagroda im. św. Grzegorza Peradze.
Życie prywatne: W 2019 roku w wywiadzie dla Polityki publicznie powiedział, że jest gejem i ateistą.