Udo Hein
Biografia
Udo Hein (ur. 17 lipca 1914 w Jeleniej Górze, Hirschberg – zm. 17 stycznia 1971 w Luksemburgu) był niemieckim politykiem, prawnikiem i urzędnikiem samorządowym, parlamentarzystą krajowym i europejskim oraz sekretarzem stanu (1966–1969).
Studiował prawo i politologię na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie i zdał państwowe egzaminy prawnicze pierwszego (1938) i drugiego (1948) stopnia. Kontynuował studia z prawa międzynarodowego i nauk politycznych na Uniwersytecie Paryskim (1938–1940) i pracował jednocześnie w ambasadzie III Rzeszy w Paryżu; odbył także roczny kurs w Stanach Zjednoczonych (1958).
W 1940 rozpoczął pracę dla niemieckiego rządu w Legnicy. Następnie służył jako spadochroniarz w Luftwaffe, dochodząc do rangi porucznika. W 1948 obronił doktorat na Uniwersytecie Kolonia. Od 1946 pracował dla rządu Nadrenii Północnej-Westfalii jako doradca ministrów ds. odbudowy, doradca w kancelarii premiera landu i dyrektor departamentu odpowiedzialnego za sądownictwo, skarb, granice i księgowość; był także pracownikiem Fundacji im. Friedricha Eberta i członkiem ÖTV.
Wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD). W latach 1965–1966 i 1969–1971 był deputowanym Bundestagu, a od 1970 do 1971 był delegowany do Parlamentu Europejskiego. Od 1966 do 1969 pełnił funkcję sekretarza stanu w Federalnym Ministerstwie Współpracy Gospodarczej. Zmarł podczas kadencji parlamentarnej.
Odznaczenia: w 1969 odznaczony Wielkim Krzyżem Zasługi Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec.