Georg Przyrembel
Biografia
Georg Przyrembel, urodzony w 1885 roku w Jeleniej Górze, pochodził z rodziny polsko-żydowskiej z Dolnego Śląska i przez całe życie akcentował bycie Polakiem.
Studiował architekturę w Niemczech, a w 1912–1913 wyemigrował do Brazylii, osiadł w São Paulo. Początkowo badał odniesienia architektury baroku do stylu kolonialnego i stał się propagatorem neokolonialnego stylu; brał udział w pracach projektowych przy budowie klasztoru São Bento w São Paulo.
W tym czasie zaprojektował kościół São Francisco de Paula w Curitiba. W 1916 wyjechał do Ouro Preto, gdzie poznawał architekturę kolonialną w Brazylii; podróży towarzyszył malarz Jose Wasth Rodriguez.
Po powrocie do São Paulo zaprojektował rezydencję Odon Cardoso w Praia Grande, w której bryłę wkomponował rzeźby Hildegardo Leão Velloso. W 1920 wybudowano kościół Niepokalanego Serca Maryi w Santos. Dwa lata później brał udział w Tygodniu Sztuki Współczesnej, który odbywał się w São Paulo, prezentując zaprojektowaną przez siebie letnią rezydencję „Taperinha” (część dokumentacji technicznej stanowiły rysunki Antonio Garcii Moya).
Również w 1922 powstał zaprojektowany przez Przyrembela dworzec kolejowy w São Paulo na nieczynnej obecnie linii Santos–Jundiaí. W 1928 zaprojektował odbudowę zniszczonego zespołu klasztornego Basílica de Nossa Senhora do Carmo w Liberdade, a sześć lat później Bazylikę Matki Bożej z Góry Karmel w São Paulo. W 1936 wykonał projekt kościoła Monte Serrat w Santos. Ostatnim projektem był zespół pałacowy Boa Vista w Campos do Jordão, rezydencja gubernatorów stanu São Paulo, którego budowę ukończono w 1938.
Był autorem projektów licznych budowli wznoszonych w latach 20. i 30. XX wieku. Wiodącym stylem tych obiektów był neoklasycyzm; ówcześni krytycy twierdzili, że są one mało nowoczesne, a wręcz staroświeckie.