Andrzej Marian Kisielewicz
Biografia
Urodził się w 1953 roku w Jeleniej Górze, gdzie ukończył szkołę podstawową. Następnie ukończył III Liceum Ogólnokształcące we Wrocławiu. Studiował matematykę na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego, które ukończył w 1976 roku. W tym samym roku pracował w Szwecji jako mechanik samochodowy. W międzyczasie podjął się pisania pracy doktorskiej. Trzy lata później uzyskał stopień naukowy doktora nauk matematycznych w zakresie matematyki na podstawie pracy pt. O liczbie operacji algebraicznych w algebrach idempotentnych, napisanej pod kierunkiem doc. Jerzego Płonki w Instytucie Matematycznym PAN w Warszawie.
W 1979 roku został zatrudniony jako adiunkt w Instytucie Matematyki na Politechnice Wrocławskiej. W październiku 1980 roku przystąpił do NSZZ Solidarność. Dzień po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce (14 grudnia 1981 roku) współorganizował strajk okupacyjny na politechnice, który następnie został spacyfikowany przez ZOMO. Zaangażował się później w podziemną działalność opozycyjną, w tym od 1982 roku w Solidarności Walczącej. Dnia 13 grudnia 1983 roku umożliwił studentom zorganizowanie w sali wykładowej krótkiej uroczystości poświęconej rocznicy wprowadzenia stanu wojennego, za co został odsunięty od prowadzenia zajęć na Wydziale Podstawowych Problemów Techniki PW oraz przeniesiony do pracy w Legnicy.
W końcowym okresie PRL-u przebywał w Kanadzie, gdzie w latach 1989–1990 wykładał na Manitoba University w Winnipeg. Następnie był do 1992 roku na stypendium naukowym w Darmstadt w Niemczech. W tym samym roku uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanegonauk matematycznych na Uniwersytecie Wrocławskim, na podstawie rozprawy pt. Trzy problemy związane ze składaniem funkcji. Wypromował licznych doktorów.
W 1993 roku został pracownikiem naukowym Instytutu Matematycznego Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1996 roku otrzymał tam stanowisko profesora nadzwyczajnego. Od 1999 roku również wykłada na Uniwersytecie Opolskim. W latach 1997–2001 należał do jednych z głównych organizatorów we Wrocławiu Salon Profesora Dudka, w tym m.in. spotkań z Leszkiem Kołakowskim, Władysławem Bartoszewskimi i Lechem Wałęsą. W roku akademickim 2001/2002 był stypendystą Programu Fulbright na Uniwersytecie Vanderbilt w Nashville w Stanach Zjednoczonych. W 2001 roku otrzymał tytuł profesora nauk matematycznych. Jednak odebrał go w 2005 roku, gdyż odmówił przyjęcia tego tytułu z rąk prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego.
Po roku 1990 zaangażował się także w działalność gospodarczą i społeczną. W szczególności, w okresie 1994–2024, był członkiem i przewodniczącym różnych rad nadzorczych, w tym spółek handlowych Spedtrans sp. z o.o., Teta S.A., KGHM Polska Miedź oraz PKO BP. W latach 2010–2016 był prezesem Fundacji Centrum Rozwiązań Strategicznych im. Jana Łukasiewicza przyznającej stypendia dla najlepszych nauczycieli informatyki, a w latach 2016-2018 członkiem Rady Programowej Narodowego Kongresu Nauki. Był kandydatem Prawa i Sprawiedliwości w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2019 roku.
Od roku 2019 jest członkiem Zarządu, a od 2024 przewodniczącym Stowarzyszenia Solidarność Walcząca. Wszedł w skład komitetu wspierającego kandydaturę Karola Nawrockiego na prezydenta RP w wyborach w 2025. W grudniu tego samego roku został powołany w skład Rady ds. Kombatantów, Osób Represjonowanych i Działaczy Opozycji Antykomunistycznej przy Prezydencie RP.
Publikacje: Wprowadzenie do informatyki. Poradnik dla ucznia i nauczyciela, Helion 2002; Sztuczna inteligencja i logika. Podsumowanie przedsięwzięcia naukowego, WNT 2011; Logika i argumentacja, PWN 2017.